Chronisch nierfalen bij de kat

Chronisch nierfalen bij de kat

Een van de veel vNierpatient katoorkomende aandoeningen bij oude katten is chronisch nierfalen. De achterliggende oorzaak is vaak niet meer goed te achterhalen. Symptomen treden ook pas op als de reservecapaciteit van de nier is uitgeput. De reservecapaciteit is erg groot, daardoor is de nier al aan het verschrompelen (Chronisch interstitiële nefritis) op het moment dat de kat klachten gaat krijgen.

Van belang is om het verschil tussen acuut en chronisch nierfalen goed te bepalen. Acuut nierfalen kan volledig herstellen, chronisch nierfalen niet meer. Acuut nierfalen wordt ook anders behandeld als chronisch nierfalen.

Symptomen

  • Verminderde eetlust: door gifstoffen in het bloed is de kat misselijk en kunnen er maagzweren ontstaan.
  • Vermageren: door eiwitverlies via de nier en verminderde eetlust.
  • Meer drinken en plassen: De nier concentreert niet meer voldoende, daardoor wordt er meer urine geproduceerd.
  • Uitdroging: De huid wordt minder elastisch en de ogen komen diep te liggen.
  • Stinken uit de bek: Door nierfalen ontstaan er ontstekingen in de bek.
  • Overgeven: Door het opbouwen van gifstoffen in het bloed wordt de kat misselijk en gaat overgeven.
  • Slechte vachtverzorging: Door de slechte conditie kan vachtverzorging achterwege blijven.
  • Zwakte/slecht lopen: Uiteindelijk wordt de kat zwak en heeft geen spiermassa meer door het verlies van eiwit.
  • Bloedarmoede: in een verder gevorderd stadium kan dit optreden.

Diagnostiek

Een nierkat presenteert zich pas als zodanig op het moment dat de nierfunctie nog maar 30% of zelfs veel minder is. Dat wil zeggen dat wij als dierenarts vaak pas in een laat stadium ingeroepen worden. Dat is een van de redenen waarom een jaarlijkse of halfjaarlijkse check up wenselijk is. Hoe duidelijker wij uw kat in beeld hebben en kunnen vervolgen, hoe eerder kleine signalen ons tot verder onderzoek doen besluiten.

De diagnose chronisch nierfalen wordt gesteld Spotchem -EZ-newdoor het vast stellen van nierfalen en het uitsluiten van acute nierziekten. Wij doen dit met behulp van urine- en bloedonderzoek. Het bloedonderzoek kunnen we in ons eigen laboratorium uitvoeren waardoor we snel een uitslag hebben. 

Soms is het noodzakelijk om ons eigen onderzoek aan te vullen met een bloedonderzoek bij een extern laboratorium.

Aanvullend doen we vaak een bloeddrukmeting en zonodig maken we een echo van de nieren. Dit laatste met name om de eventuele achterliggende oorzaak te achterhalen.

Behandeling

Bepalend voor de behandeling zijn de volgende factoren:

  • Stadium van de nierziekte (dat noemen we IRIS-classificatie)
  • Eetlust en nog voldoende drinken
  • Mate van uitdroging
  • Hoge bloeddruk
  • Eiwitverlies via de urine
  • Bijkomende ziektes (bijv. schildklierproblemen)

Het is dus sterk afhankelijk van hoe de kat er aan toe is welke behandelmethodes we zullen kiezen. Helaas is chronisch nierfalen niet te genezen, maar met de behandeling streven we naar een goede kwaliteit van leven. Afhankelijk van de toestand en situatie van de patiënt hebben we de volgende mogelijkheden:

  • Nierdieet: nierdieet is een van de belangrijkste onderdelen van de behandeling. Tijdig starten met een nierdieet zorgt voor een langer leven van de kat. Het dieet bevat minder zout waardoor de nieren minder zwaar belast worden.
  • Aanpassen medicatie: Als u kat medicatie krijgt dan kan het nodig zijn om dit aan te passen omdat sommige medicijnen minder goed voor de nier zijn.
  • Behandelen andere aandoeningen
  • Semintra®: wordt ingezet om eiwitverlies via de nieren te verminderen, het verlaagd ook in geringe mate de bloeddruk.
  • Fosfaatbinders: Als het fosfaat in het bloed te hoog is dan moet de fosfaatopname nog verder verlaagd worden met een fosfaatbinder (Pronefra®)
  • Maagzuurremmers: deze worden gegeven bij slechte eetlust en misselijkheid.
  • Antibraakmiddelen: worden gebruikt om de misselijkheid tegen te gaan en de eetlust op te wekken.
  • Infuus: infuus is belangrijk bij uitdroging en niet willen eten en drinken. Daarmee proberen we de bloedwaardes te verbeteren, waardoor de kat zich lekkerder voelt.
  • Dwangvoeding: eten is essentiëel voor een goed herstel dus zonodig passen we dwangvoedering toe tot de eetlust terug komt.
  • Maagsonde: katten die langdurig niet willen eten en slecht te dwang voeren zijn kunnen een sonde krijgen. Hierdoor kan de voeding en eventuele medicatie makkelijk toegediend worden met zo min mogelijk stress voor de kat. 
  • Eetlustopwekkers: Er zijn medicijnen om de eetlust op te wekken die we indien nodig kunnen inzetten.
  • Bloeddrukmedicatie: Als de bloeddruk hoog is wordt deze met medicatie verlaagd.
  • Kalium supplement: katten krijgen soms een laag kaliumgehalte in het bloed, dit kan aangevuld worden.
  • Bloedaanmaak stimuleren 

In zeer ernstige gevallen zal soms een intensive care opname nodig zijn. De prognose van dit soort patiënten is echter slecht.