Atypische myopathie bij paarden

Atypische myopathie is een zeer ernstige spierziekte die vooral in het najaar optreedt als het slecht weer is. Met name jonge dieren met weidegang zijn een risicogroep. Aangetaste dieren missen een bepaald enzym waardoor ze gevoeliger zijn om de ziekte te krijgen. Er is een sterke correlatie met het eten van esdoornbladeren.

Esdoornblad Large 300X284

Symptomen

Atypische myopathie is een spierziekte: in zeer korte tijd worden vrijwel alle spieren van het lichaam aangetast. Het ziektebeeld kan een beetje vergeleken worden met een hevige vorm van maandagziekte. Het belangrijkste gevolg van die aantasting van de spieren is dat de paarden moeilijk tot niet meer kunnen bewegen. In het beginstadium kunnen de paarden nog recht blijven staan, maar staan ze vaak te beven en te zweten. Er kunnen ook koliek-achtige symptomen aanwezig zijn. Vaak zijn de paarden ook suf in het begin van het ziekteproces. Als ze stappen, vertonen de dieren een stijve en korte gang. Bij het urineren is de urine vaak rood verkleurd door de aanwezigheid van eiwitten (myoglobine) die vrijgekomen zijn uit de aangetaste spieren. Koorts is vrijwel nooit aanwezig, de dieren hebben eerder de neiging om wat onderkoeld te worden. Dit beginstadium van de ziekte duurt meestal maar kort of wordt niet opgemerkt.

In het volgende stadium van de ziekte kunnen de paarden niet meer blijven staan en zullen ze vrijwel constant liggen. Ze liggen vaak onrustig, proberen in het begin nog recht te komen, maar geven die pogingen na een tijdje vaak op. De paarden beginnen dan ook zeer zwaar te ademen: dit is waarschijnlijk het gevolg van de beschadiging van de ademhalingsspieren. Vanaf het moment dat de paarden niet meer recht kunnen staan, worden de vooruitzichten heel slecht. Na enkele uren of hooguit een dag of twee, sterven de meeste van deze paarden.
Atypische myopathie treedt plotseling op: aangetaste paarden zien er tot enkele uren voordat ze ziek worden nog gezond uit. De duur van de ziekte is kort: sommige dieren worden dood gevonden op de weide, bij de meeste paarden duurt het hooguit een tweetal dagen voor ze sterven. Slechts een klein percentage van de aangetaste dieren overleeft de aandoening: bij driekwart tot negentig procent van de aangetaste dieren wordt de ziekte hen fataal. Paarden en pony’s van alle rassen en leeftijden kunnen aangetast worden, maar jongere dieren (< 3 jaar oud) lijken iets gevoeliger te zijn.

Behandeling

Onmiddellijk absolute rust en infuus. Indien mogelijk andere dieren van het weiland verwijderen.

Risicofactoren vermijden voor andere paarden en preventie algemeen

•Andere paarden uit dezelfde weide direct verplaatsen en liever nog binnen halen en goed observeren
• Goede kwaliteit ruwvoer en biks aanbieden
• Betreffende weiland zeker dit jaar niet meer gebruiken
• Weides, als de paarden er in moeten blijven, zo goed mogelijk schoonmaken voor wat betreft paddenstoelen, bladeren, zaden, eikels etc.
• Goede schuilmogelijkheid paarden, maar beter is: naar binnen, zeker bij slecht weer